Deel 17: Jeroen Hendriks (57) uit Leusden

Foto en tekst Stichting Sovjet Ereveld

Jeroen is eindredacteur en heeft twee graven geadopteerd.

,,WO2 interesseert mij al zolang ik mij kan heugen. Daar hebben mijn ouders zeker een steentje aan bijgedragen, maar ook een geschiedenisleraar die zelf in een kamp had gezeten. De afgelopen jaren ben ik gerichter gaan zoeken naar informatie en daarmee kwam ik terecht bij voormalig Kamp Amersfoort, waar Remco toen nog werkte.

De journalistieke klik was er meteen en ik ben hem daar gaan helpen als vrijwilliger. Bij het Sovjet Ereveld zijn ook genoeg dingen te doen en zo heb ik mij ook hier laten inlijven voor wat journalistiek ‘liefdewerk’.”

Het is letterlijk en figuurlijk geen onbekend terrein voor Jeroen. ,,Mijn moeder ligt al vele jaren begraven op begraafplaats Rusthof en vrijwel altijd loop ik via het Ereveld naar haar laatste rustplaats. De rijen grafstenen met schier onleesbare namen intrigeerden altijd wel, maar het ereveld begon pas echt te ‘leven’ toen Remco meer vertelde over zijn werk.

Om dat goede werk te steunen heb ik in 2019 een graf geadopteerd en een jaar later een tweede, nadat ik voor de stichting foto’s had gemaakt van een indrukwekkend grafbezoek.

Op verzoek heb ik twee graven toegewezen gekregen, waarbij een klein dossier is aangelegd over de overleden soldaat. Dat is vermoedelijk het journalistieke bloed, dingen willen weten en zo mogelijk verder uitzoeken.

Ik heb inmiddels wel wat historische plekken uit de nazitijd bezocht, maar het kamp (Stalag) waar een van deze twee jongens is omgekomen, staat ook op mijn lijstje.

Iedere keer dat ik op Rusthof / het Sovjet Ereveld ben, voelt het bijzonder. Door de nabijheid van de soldaten die voor onze vrijheid zijn gestorven, maar ook die van mijn moeder, waarvan ik de oorlogsinteresse heb meegekregen. Zo blijft hun geschiedenis leven.”

Nieuws

Lees alles >>