Deel 5: Ron Klunder (57) uit Maarssen

De oud-beroepsmilitair heeft twee graven geadopteerd. 

,,Ik had mij ingeschreven voor een adoptiegraf op de Amerikaanse begraafplaats in de Margraten. Maar daar kreeg ik te horen dat de wachttijd nog minimaal drie jaar zou zijn. Toen ben ik verder gaan zoeken naar adoptiegraven in mijn eigen regio en kwam terecht op de site van het Sovjet Ereveld in Leusden.

Ik ben me toen meer gaan verdiepen in deze Sovjetstrijders en heb het boek van Remco (Kind van het Ereveld) gekocht. Het verhaal sprak mij zeer aan en ik dacht waarom zou ik nou niet een graf adopteren van een Sovjetsoldaat? Uiteindelijk adopteer ik nu de graven van Aleksej Sjipilin en Aleksej Kotenok. Daar ben ik als adoptant zeer trots op.”

Als voormalig beroepsmilitair bij de Koninklijke Marechaussee voelt Ron een band met de Sovjetsoldaten. 

,,Ik ben zelf twee keer op missie geweest in Libanon en de Sinaï. Daardoor weet ik als geen ander wat het is om als militair te zorgen voor de vrijheid van de medemens. Beide keren dat ik van uitzending terugkwam, was er weinig aandacht voor wat men had meegemaakt.

Uiteindelijk denk ik dat je als veteraan in Nederland snel vergeten bent. In andere landen is hier gelukkig meer aandacht voor. Mede daarom heb ik de graven geadopteerd. Ik ben van mening dat zij die voor onze of de vrijheid van anderen hebben gestreden nooit vergeten mogen worden. Als oud-beroepsmilitair voel ik me als ik op het ereveld ben toch op een of andere manier verbonden met deze jongens.

Ik bezoek de begraafplaats zeker een keer per maand en leg dan een bloem op hun graf. Ik ben er zelfs met mijn kleindochter geweest (zie foto). Gelukkig begrijpt zij nog niet wat het ereveld is, maar als ik zie dat zij een bloem legt bij ‘mijn jongens’ geeft mij dat kippenvel. 

Ik hoop dat ik haar later kan vertellen wat deze jongens hebben meegemaakt, zodat zij ooit het stokje overneemt en de Sovjetsoldaten nooit vergeten worden.”

Nieuws

Lees alles >>