Foto en tekst: Jeroen Hendriks

Wim is gepensioneerd en heeft twee graven geadopteerd. 

,,Ik ben pas adoptant sinds 1 november 2019, dus nog maar kort. Het is ook nog niet lang dat ik op de hoogte ben van het bestaan van het Sovjet Ereveld. Een Russische begraafplaats in Nederland? Ik had er (behalve die op Texel) nog nooit eerder over gehoord. Dagblad Trouw had er indertijd een reportage over. Dat trok mijn aandacht, ook omdat ik net begonnen was met een cursus Russisch. 

Ik heb op een notariskantoor in Gulpen gewerkt. Ik kwam dan zo goed als dagelijks langs de Amerikaanse oorlogsbegraafplaats in Margraten. Daar zijn nu alle graven geadopteerd, onder andere door schoolkinderen. 

Ik vond het afschuwelijk om op de site van het Sovjet Ereveld te lezen dat in Margraten Russische soldaten begraven zijn geweest, die daar gewoon verwijderd zijn. Nu rusten zij dan in Leusden. Ik vind het zinvol ook de geallieerde soldaten daar te herdenken.”

Ondanks de flinke afstand vanuit Limburg probeert Wim met zijn familie het ereveld te bezoeken wanneer dat kan. 

,,Op 9 mei 2019, de jaarlijkse herdenking op Overwinningsdag, hebben we het Sovjet Ereveld voor het eerst bezocht. Wij waren diep onder de indruk van de vele Slavische aanwezigen en de hele ceremonie. 

Om wellicht nog een steentje te kunnen bijdragen aan het bezoek van nabestaanden, heb ik het graf geadopteerd van een met naam bekende soldaat. Misschien krijg ik ooit nog eens een nabestaande te spreken. 

Maar ik heb ook het graf van een onbekende soldaat geadopteerd om Remco Reiding symbolisch te steunen in zijn werk om gesneuvelden te identificeren en familieleden in staat te stellen graven te bezoeken.” 

In deze rubriek komen donateurs van Stichting Sovjet Ereveld aan het woord. Zij spreken op persoonlijke titel, niet namens Stichting Sovjet Ereveld. De Stichting is een apolitieke, onafhankelijke organisatie.