Foto en tekst Jeroen Hendriks
Joke werkte voorheen in het bankwezen. Ze heeft sinds 2018 een graf geadopteerd.
,,Zondag 24 december 2017 werden mijn zoon en ik door een archeologe afkomstig uit Rusland hier werkzaam, uitgenodigd om samen kaarsjes te plaatsen op het Sovjet Ereveld. Geen van ons had eerder van déze begraafplaats gehoord. Hoewel er wel veel kennis was over oorlog en de daarbij begane verschrikkelijkheden. Ik heb o.a. vele jaren terug samen met mijn man een bezoek aan het vernietigingskamp Sobibor in Polen gebracht. Toen nog een plaats waar geprobeerd was alle sporen uit te wissen.”
De eerste kennismaking met het ereveld maakte iets los bij Joke. ,,Het kaarsjes plaatsen was zéér indrukwekkend. Onuitspreekbare namen op stenen van gelijke afmetingen netjes op een rij voorzien van een nummer.
Dusdanig onder de indruk ben ik tijdens de Kerst gaan zoeken op het internet. Daar vond ik het boek van Remco bij de bibliotheek in mijn woonplaats Zwolle. Nog meer onder de indruk door zijn verhaal heb ik me aangemeld om met vele andere vrijwilligers begin mei 2018 bloemen te leggen.
Daar zag ik bij graf 832 rij 9 een foto van soldaat Ignati, Fedotovitsj Dementjev. Met in zijn handen een muziekinstrument! Nota bene dát instrument wat ik ook probeer te bespelen.”
Voor de niet-kenners: het instrument is een balalaika met 6 snaren, verwant aan de mandoline, maar die heeft 8 snaren, legt Joke uit. ,,Wat kun je dan nog meer verdragen. Dè reden dat ik sinds 13-05-2018 zijn graf heb geadopteerd. Sindsdien probeer ik zoveel mogelijk als vrijwilliger mijn steentje bij te dragen om de daar liggende soldaten een eer te bewijzen. En zet stiekem, indien mogelijk, 2 kaarsjes bij zijn steen.”
In deze rubriek komen donateurs van Stichting Sovjet Ereveld aan het woord. Zij spreken op persoonlijke titel, niet namens Stichting Sovjet Ereveld. De Stichting is een apolitieke, onafhankelijke organisatie.
