Foto en tekst Jeroen Hendriks.

Roel is directeur Bibliotheken in de gemeente Nijkerk en heeft sinds 2017 een graf geadopteerd.

,,Ik ben als kind opgegroeid met ouders die heel bewust de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt in Groningen. Mijn vader moest onderduiken en de angst die dat gaf, als de Duitsers weer een razzia deden, was groot. Zelfs na jaren kon hij z’n eigen onderduikplek niet met droge ogen zien, terwijl hij alles weer herbeleefde.

Het Scholtenshuis was berucht en veel inwoners van Groningen en de provincie zijn vreselijk mishandeld en vermoord, soms zonder dat hun lichaam is teruggevonden. Dat vond ik altijd al erg: familie die niet weet waar iemand is begraven. Geen graf waar je heen kunt gaan.

Ik merkte het ook toen er door het Rijk geld vrij werd gemaakt om neergeschoten vliegtuigen te bergen. Soms nog met de bemanning er in. Er waren gemeenten die zeiden: ‘laat liggen, we gaan niet op onderzoek’. Dat zeiden ze meer om de kosten, want als je weet wat het doet met familie als een vader, zoon, oom weer wordt teruggevonden en er een plek is om te rouwen…”

Voor Roel werd het concreet toen hij een verhaal las over een oude Russische vrouw die computerles kreeg. ,,Ze tikte voor het eerst de naam van haar grootvader in op google en trof bij de eerste hits de naam van het Sovjet Ereveld aan.

Als ze dan uiteindelijk dankzij de stichting bij het graf kan staan, dat doet me wat. Toen heb ik heel bewust een graf geadopteerd. Daar wil ik graag aan bijdragen. Dat al die gevangenen, die zo mishandeld zijn en doodgeschoten of aan ontberingen gestorven, een plek hebben waar ze worden herdacht met alle eer. En dat de locatie van hun graf mogelijk toch weer bekend zal worden bij hun familie. Hulde voor de stichting en de niet aflatende inzet van Remco Reiding en alle vrijwilligers om dit verder uit te zoeken en hier aandacht voor te blijven vragen.”

Roel heeft een anoniem graf geadopteerd.
,,Bij mijn geadopteerde graf is geen verhaal, voor zover ik weet. Uiteraard hoop ik dat er iemand wordt gevonden van de familie. Ik heb ooit Russische les gehad, toen ik ooit de Bibliotheek Academie heb gevolgd. Dat is wel volledig weggezakt, maar misschien nog eens een reden om dat weer op te pakken en zelf wat te gaan zoeken, posten etc.”

In deze rubriek komen donateurs van Stichting Sovjet Ereveld aan het woord. Zij spreken op persoonlijke titel, niet namens Stichting Sovjet Ereveld. De Stichting is een apolitieke, onafhankelijke organisatie.