Foto en tekst Jeroen Hendriks.

Jan was voor zijn pensionering Hoofd postkamer bij Cap Gemini. Hij heeft sinds 2012 een graf geadopteerd.

,,Ik ben net na de oorlog, in 1946, geboren. Van mijn ouders en oudste broer die de oorlog bewust hebben meegemaakt, heb ik heel veel meegekregen. Ik kijk dan ook alles wat ik tegenkom over WO2. Zo zag ik jaren geleden ook een documentaire over het Sovjet Ereveld.

Op zich heb ik niks bijzonders met de Sovjet Unie of Rusland, maar deze documentaire – waarin Remco Reiding tekst en uitleg geeft over opsporing en grafbezoek – maakte grote indruk. Het is heel erg wat er met de Joden is gebeurd, maar dat er zoveel miljoenen Russen zijn gestorven, wist ik tot dan niet. Nu waren het geen lieverdjes, maar ze zijn wel indirect ook voor onze vrijheid gestorven.”

En van het een kwam het ander bij Jan. ,,Ik ben mij meer in het onderwerp gaan verdiepen, bijeenkomsten bezoeken, een graf geadopteerd en vrijwilliger geworden.

Voor de Stichting Sovjet Ereveld (en een ander goed doel) sta ik met hulp van mijn vrouw regelmatig op rommelmarkten, adoptantendagen en bij verenigingen om spullen te verkopen. De opbrengst verdeel ik altijd netjes in tweeën. Beide stichtingen hebben vorig jaar bijvoorbeeld zo’n 750 euro gekregen. Helaas komt er dit jaar weinig van terecht door de coronabeperkingen, maar zodra het weer mag, sta ik er weer.”

Maar Jan is niet voor een gat te vangen en is een graag geziene gast op bijeenkomsten van de stichting. ,,Bloemen plaatsen en weghalen bij herdenkingen, kaarsjes neerzetten op Lichtjesavond. Er is genoeg te doen. Over het door mij geadopteerde graf is weinig bekend, maar ik hoop dat er nog eens informatie boven water komt.”

In deze rubriek komen donateurs van Stichting Sovjet Ereveld aan het woord. Zij spreken op persoonlijke titel, niet namens Stichting Sovjet Ereveld. De Stichting is een apolitieke, onafhankelijke organisatie.