“Als je niet goed oppast, kan het zomaar weer gebeuren. Je moet alert zijn en blijven”

Dat is wat de ouders van Rob Lampe hem altijd voorhielden, als het gesprek over de oorlog ging.
Hij werd in 1952 geboren in Valkenburg (Zuid-Limburg). Op z’n 19e kwam hij naar Amersfoort om de Akademie voor Beeldende Vorming te gaan doen. Daarna bracht hij zijn werkzame leven met veel plezier door in het onderwijs als leraar Beeldende Vorming. De wat oudere Amersfoorters kennen Rob vooral van zijn cabareteske alter ego Sjef Bode, een typetje dat in de jaren ’80 ontstond tijdens het ‘buutreedners’-concours in Hooglanderveen. Als een soort ombudsman maakte hij ludieke filmpjes voor Omroep Amersfoort over stadsgenoten die problemen met gemeentelijke instanties hadden. Op dit moment is Rob gepensioneerd, maar zit niet stil. Hij maakt nog steeds regelmatig filmpjes over actualiteiten in Amersfoort via zijn kanaal Amersfoort Gezien.

Waarom heb je een graf geadopteerd?
“Tijdens de eerste herdenking bij monument Koedriest in 2013 kwam ik in aanraking met het Sovjet Ereveld. Ik maakte als filmer een item over die herdenking en was erg onder de indruk. Zo’n herdenking houdt de herinnering levend aan die vreselijke gebeurtenis in 1942, waarbij 77 Sovjetsoldaten werden doodgeschoten. Toen ik de mogelijkheid ontdekte om een graf op het Ereveld te adopteren, heb ik dat dan ook van harte gedaan.
Daar zat nog een extra motivatie bij. Mijn ouders hebben namelijk direct na de Tweede Wereldoorlog graven van twee soldaten geadopteerd in Margraten. Een van de twee was de Amerikaan Robert Edward Uhl. Ik ben naar deze soldaat vernoemd, mijn ouders gaven mij dezelfde voornamen. We gingen er vroeger regelmatig heen om de graven te verzorgen. Dus ik dacht: de cirkel is mooi rond als ik nu in mijn eigen woonplaats een graf van een Sovjetsoldaat adopteer. Om ook de herinnering aan hen in ere te houden. Het graf dat ik heb geadopteerd is van soldaat Michail Ivanovitsj Svetkin. Hij ligt begraven in rij 8, grafnummer 695.”

Wat betekent het herdenken van de Tweede Wereldoorlog voor je?
“Thuis herdachten we heel bewust en volgens protocol: mijn vader was altijd de eerste die de vlag halfstok hing op 4 mei. Zelf ben ik van na de oorlog, maar mijn ouders hebben veel van de oorlog meegekregen. Er viel een bom op dertig meter van mijn ouderlijk huis en mijn ouders en oudere broers en zus hebben samen met vele andere onderduikers in de Valkenburgse grotten ondergedoken gezeten. Zoiets heeft enorme impact gehad op hun leven en ik kreeg daar later vanzelfsprekend ook het nodige van mee.
En nog steeds maken de verhalen uit die tijd indruk op me. Ik heb er ook altijd in mijn schoolklassen aandacht aan besteed, want veel leerlingen hoorden van huis uit weinig over de lokale geschiedenis. Ik vind het belangrijk dat huidige generaties ook weten wat er hier heeft plaatsgevonden en ik wil ze meegeven dat herdenken belangrijk is. Want zoals mijn ouders altijd zeiden: ‘Als je niet goed oppast, kan het zo weer gebeuren. Je moet altijd alert zijn en blijven’.”

Tot slot
De portrettenreeks van adoptanten hebben we met dit interview afgesloten. Wij danken alle geïnterviewden voor hun enthousiaste medewerking. Vanaf heden gaan we hier Steendragers in de schijnwerpers zetten. Ben je Steendrager en wil je een keer je verhaal doen in deze rubriek, stuur dan een mail naar info@sovjet-ereveld.nl. Dan nemen wij contact met je op.

In deze rubriek komen donateurs van Stichting Sovjet Ereveld aan het woord. Zij spreken op persoonlijke titel, niet namens Stichting Sovjet Ereveld. De Stichting is een apolitieke, onafhankelijke organisatie.